Bernard Pukiet - Barnie.

Bernard Pukiet - Barnie.

 
     Urodzony w Sosnowcu, gdzie stawiał swoje pierwsze kroki w działalności sportowej.
Około 1932 został członkiem drużyny tenisa stołowego Ż.T.G.S. Makabi Sosnowiec. Sceptyczne nastawienie rodziny do jego zainteresowań zmieniło się w entuzjazm po sukcesach w różnych turniejach, z których przywoził wiele cennych nagród takich jak zegarki czy złote papierośnice. Bedąc bezrobotnym zarabiał tak na życie. W 1935 w barwach sosnowieckiej drużyny wywalczył tytuł Mistrza Związku Makabi w Polsce.
     W latach 1936-1939 występował w drużynie tenisa stołowego Makabi w Chorzowie i już w pierwszym roku wywalczył tytuł mistrza Ślaska w grze pojedynczej, sukces powtórzył w 1938. Zdobył wicemistrzostwo Polski w singlu, od 1939 był najsilniejszym punktem zespołu, który na zawodach w Lwowie sięgnął po wicemistrzostwo Polski. Członek Polskiej Kadry Narodowej w Tenisie Stołowym na Mistrzostwa Świata w Kairze (jako rezerwowy).
Jego droga życiowa:
     Podczas okupacji początkowo ukrywał się w piwnicach sosnowieckich domów. Po 1942 aresztowany przez gestapo i wywieziony do obozu Auschwitz w Oświęcimiu, jednak udało mu się uciec z transportu. Po wielu tygodniach tułaczki przedostał się do Smoleńska, tu aresztowany przez NKWD i zesłany na Syberię. Powrócił do Sosnowca w 1946 jednak nie znalazł już nikogo z bliskich, nie reaktywowano też działalności Ż.T.G.S Makabi Sosnowiec. Przez rok grał w WKS Lublinianka i w jej barwach po raz trzeci stanął na podium Mistrzostw Polski i po raz trzeci wywalczył srebrny medal.
     W 1947 wyjechał do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech Zachodnich, tam poznano się na jego talencie i zaproponowano grę w reprezentacji USA, osiedlił się w Chicago i zaczął używać imienia Barnie.
Reprezentował amerykańskie barwy w Mistrzostwach Świata:
1954 - Londyn
1955 - Utrecht
1956 - Tokio
1957 - Sztokholm
1959 - Dortmund
1963 - Praga
1967 - Sztokholm
1973 - Sarajewo
12 - krotnie stanął na podium mistrzostw USA w tym trzykrotnie jako pierwszy.

Uczestniczył w Mistrzostwach Weteranów USA ostatni raz 1979.
      Na początku 1990 zachorował na chorobę nowotworową i w jej wyniku stracił oko. Choroby nie dało się zatrzymać. Jej rozwój uniemożliwił mu wyjazd do Izraela. Zmarł w 1991 w Chicago. Jego wkład w historię tenisa stołowego w stanach opisano w publikacji "History USA Table Tennis" w roku 2000. Pukiet zostaje wpisany do galerii gwiazd amerykańskiego sportu.
Doceniono go też w Polsce, od 2006 w Sosnowcu organizuje się doroczny memoriał im. Bernarda Pukieta - jeden z największych turniejów tenisa w woj. śląskim.

 
Życiorys opracował Antoni Steuer
 
Wersja do wydruku